De Kerk - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Christendom

De Kerk.

 

Het woord ‘kerk’ wordt gebruikt om de gehele christenheid mee aan te huiden, maar ook individuele denominaties. Het is ook het woord dat gebruikt wordt om de plaats waar God zich op aarde ophoudt aan te duiden en waar christenen komen voor persoonlijk gebed of een openbare eredienst. Deze functies zijn in vele talen terug te vinden in de naam van deze ruimte – kerk, church, Kirche, église, iglesia, enzovoort. Deze woorden zijn ofwel afgeleid van het Griekse kuriakos ofwel van ekklesia

De grote verscheidenheid aan christelijke denominaties tegenwoordig wordt weerspiegeld in een enorme variëteit in architectuur en inrichting. Maar tijdens de eerste jaren van he christendom, de periode van de Romeinse vervolgingen, was er nog geen sprake van aparte kerkgebouwen: christenen kwamen voor hun diensten bijeen in de huizen van particulieren en ze verzamelden zich heimelijk in ondergrondse catacomben om hun doden te begraven. Toen er in de vierde eeuw n.Chr. een einde kwam aan de vervolgingen werd het voor christenen mogelijk om openlijk bijeen te komen. Onder een keizer als Constantijn de Grote werden heidense tempels afgebroken of voor christelijk gebruik geschikt gemaakt en er werden magnifiek e nieuwe kerken gebouwd, vaak net zozeer ter ere van de wereldse als van de hemelse vorst. Vele herbergden het gebeente van een heilige of andere vereerde relikwieën, waardoor  het vroegchristelijke landschap tot een netwerk van bedevaartsplaatsen werd gesmeed.

De eerste kerken in het westen di als christelijke kerk gebouwd werden, waren in de stijl van de basilica, het , het belangrijkste openbare gebouw in iedere Romeinse stad, dat dienst deed als vergaderruimte en als gerechtsgebouw. De lengte-as, van de hoofdingang tot aan het koor, domineert het gebouw. Het koor vormt het oostelijke gedeelte van de kerk waar het altaar is opgesteld en waar vandaan de eredienst geleid wordt. Tegen de vijfde eeuw had elke grotere stad in de christelijke wereld tenminste één kerk in basilica-stijl. Zo’n bood de groeiende gemeenten voldoende ruimte.

In de vroege Middeleeuwen ontstond een andere type kerk, de kruiskerk, zo genoemd omdat de basis de vorm van een kruis heeft, met aan weerszijden twee uitbouwen, de transepten of dwarsbeuken, die loodrecht op het schip, de lange hoofdas van de kerk, staan. Oosters-orthodoxe kerken, zowel oude als nieuwe, zijn doorgaans gebouwd op een vierkante basis en hebben meestal een aantal koepels.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu