De traditie - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Hindoeïsme

De Traditie.

 

De hindoeïstische traditie kent geen stichter en kan haar ontstaan niet herleiden tot een bepaald jaar of een bepaalde eeuw. Het wordt algemeen aangenomen dat haar begin gelegen is in de klassieke inheemse cultuur van India en van het Indo-Europese volk dat zo’n vierduizend jaar geleden in India verscheen. De eerste fasen van de vroegste hindoeïstische geschiedenis worden niet gekenmerkt door opmerkelijke personen en belangrijke bekeringsbewegingen, maar eerder door de compositie van mondeling overgeleverde heilige teksten die de centrale begrippen die we nu hindoeïsme noemen, tot uitdrukking brachten.

De oudst bekende Indiase beschaving bestond van circa 3000 tot 1750 v.Chr. in een uitgestrekt gebied rond de Indus-rivier en waarschijnlijk ook elders. Bij Harappa en Mohenjo Daro zijn hele steden opgegraven. Het volk van deze beschaving kende het schrift, maar dit is tot op heden nog niet ontcijferd. Sommige Harappa-zegels dragen beeltenissen van figuren die kenmerken hebben van de latere hindoeïstische god Shiva. Het ‘Grote Bad’, een enorm badencomplex bij Mohenjo Daro met zuilengangen en zijkamers, had mogelijk een religieuze functie. Op basis van dit gefragmenteerde bewijsmateriaal  kunnen we voorzichtig concluderen dat sommige kenmerken van het hedendaagse hindoeïsme wellicht bijna vijfduizend jaar oud zijn.

De Harappa-cultuur werd gevolg door het ‘tijdperk van de Veda’s ‘, zo genoemd naar de heilige composities van het Indo-Europese volk. Er wordt algemeen aangenomen dat de Indo-Europeanen rond 2000 v.Chr. vanuit Centraal-Azië India binnentrokken, hoewel sommige geleerden denken dat India het oorspronkelijke thuisland was. Het werk van archeologen, antropologen en linguïsten suggereert dat het een vreedzaam proces was, ondernomen op zoek naar nieuwe landbouwgronden. De Indo-Europeanen noemden zichzelf ‘Ariërs’ of ‘Edelen’. Hun taal was de voorloper van de klassieke Indiase taal van het Sanskriet, dat nauw verwant is aan alle andere talen die door linguïsten ‘Indo-Europees’ genoemd worden, waaronder het Latijn, Grieks en Engels.

In India componeerden de Indo-Europeanen vele heilige verzen en stelden zij in een later stadium hele handelingen over rituelen en filosofie op. De oudste van zulke composities zijn gezamenlijk bekend als de Veda’s en vormen de kern van India’s klassieke, ‘proto-hindoeïstische’ vedische religie.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu