Dharma - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Boeddishme

Dharma.

 

Na de dood van de Boeddha zouden zijn volgelingen het Eerste Boeddhistische Concilie hebben samengeroepen om zijn leer, de Dharma te bewaren. Het concilie stelde een methode voor memorisatie en recitatie op die het mogelijk maakte dat de leer bijna vijf eeuwen lang mondeling overgeleverd werd alvorens op schrift te worden gesteld. Er bestaan in alle boeddhistische culturen geschreven versies van de canonieke verzamelingen, die vaak met veel eerbied behandeld worden. Toch is de orale traditie in de boeddhistische wereld nog steeds het allerbelangrijkst.

Mede dankzij deze oude praktijk van orale overlevering kent het boeddhisme geen eenduidig canon van geschriften. Verschillende scholen en tradities beschouwen verschillende tekstverzamelingen als gezaghebbend, waarmee ze de talrijke manieren waarop de Dharma in de loop er eeuwen is geïnterpreteerd weerspiegelen. De Pali-canon van de Theravada-traditie bevat naast teksten die mogelijk pas in de tweede eeuw v.Chr. werden opgesteld, veel oud materiaal uit de vroegste periodes van de orale tradities. De Chinese en Tibetaanse canons beslaan een brede reeks van Mahayana-geschriften die uit de twaalfde eeuw n.Chr. dateren. Zelfs wanneer een canon formeel gesloten is, kunnen er verschillende versies van de inhoud ervan bestaan. Zo zijn bijvoorbeeld sommige teksten in de Birmaanse versie van de Pali-canon niet canoniek voor Srilankaanse boeddhisten.

Terwijl de boeddhistische canonische geschriften variabel zijn en er vaak nieuwe teksten aan zijn toegevoegd, worden ze niettemin als een gezaghebbende bron beschouwd, niet alleen omdat ze een overzicht van de leer van de Boeddha geven, maar ook omdat ze in zekere zin toegang geven tot de Boeddha zelf. Boeddhistische heilige teksten vertegenwoordigen de belangrijkste, blijvende aspecten van de Boeddha, at boeddhisten zijn ‘Dharma-Lichaam’ noemen. Een regel in de Pali Samyutta Nikaya zegt: ‘Wat valt er, Vakkali, in dit miserabele lichaam te zien? Hij die de Dhamma ziet, ziet mij; hij die mij ziet, ziet de Dhamma.’ De Dharma functioneert als de voortdurende aanwezigheid van de Boeddha in de boeddhistische gemeenschap en is net zoveel respect waard als de Boeddha zelf. Boeddhistische teksten worden als daad van devotie vaak gereciteerd of gekopieerd en het is niet ongewoon,  met name in de Mahayana-traditie, dat teksten al objecten van verering op altaren worden  geplaats naast of zelfs in plaats van beelden van de Boeddha. De ontwikkeling van de Mahayana-traditie  is nauw verbonden met de ontwikkeling en verspreiding van haar geschriften. De vroegste Mahayana-teksten kunnen op linguïstische gronden gedateerd worden op de eerste eeuw n.Chr.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu