God - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Islam

God.

 

De islam beschouwt God als de instantie waar al het andere uit voorkomt. Hij is eerst en vooral – zoals het woord tuahied ook uitdrukt – Eén. In de woorden van de koran: God getuigt dat er geen god is dan Hij – zo ook de engelen en zij die kennis bezitten.  Hij is de handhaver van de gerechtigheid. Er is geen god dan Hij, de machtige, de wijze’. De bevestiging van de eenheid van God vormt ook het eerste gedeelte van de islamitische geloofdsbelijdenis, de sjahada: ‘Er is geen god dan God.’

Door in te gaan tegen dit principe van tauhied bedrijft men sjirk, vaak vertaal met ‘associatie’, dat wil zeggen men legt een verband tussen iets werelds met het heilige of goddelijke. De koran zegt het zo: ‘Dient God en voegt aan Hem niets als metgezel toe’. De term kan op verschillende situaties van toepassing zijn. Het is natuurlijk een ernstige zonde om een andere macht of een ander wezen in het universum te aanbidden. Maar moslims kunnen ook de preoccupatie met materiële welvaart , of impulsief en arrogant gedrag als voorbeelden van sjirk opvatten omdat deze de houding van het individu ten opzichte van God en ten opzichte van de gemeenschap aantasten. Islamitische auteurs verdelen het geloof,  of imaam, vaak in vijf doctrines. De eerste is het geloof in tauhied. De tweede is het geloof in wezens die verbonden zijn met God en met zijn aanwezigheid in het universum en in de taken die zij namens God uitvoeren; hieronder vallen engelen, en de wezens die bekend staan als djinn. De derde is het geloof in de profeten en in de profetische boodschap waardoor de goddelijke wil de mensheid bereikt. Dit geloof omvat alle boeken met een goddelijke openbaring, inclusief de Tora van Mozes en het evangelie van Jezus. De vierde doctrine betreft het geloof in het laatste oordeel en de eeuwige beloning of straf die daarop volgt. De laatste is het geloof in de predestinatie.

Een sleutelbegrip in de koran is dan God zichzelf openbaart door ‘tekenen’. Hiervoor wordt in de koran het woord aja gebruikt, dezelfde term die ook gebruikt wordt als versaanduiding in de koran. Voor zover de koran waarschuwt en instrueert is hij zelf zo’n teken.

Islamitische geleerden hebben in de begintijd geworsteld met een onderwerp als kennis of bewustzijn van god. De intellectuele geschiedenis van de islamitische traditie is gedeeltelijk gevormd door het naast elkaar beoefenen van verschillende theologische stijlen en door de spanningen die dit opriep. Zo ontstond er in de negende eeuw bijvoorbeeld een debat over de vraag of God gekend kan worden met behulp van de rede.  

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu