Hemel en Hel - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Japanse traditie

Hemel en Hel

 

Eerder is al gezegd dat het shintoïsme voor de Japanners in essentie de ‘religie van het leven’ is die hoofdzakelijk gericht is op het hier en nu, de overvloed van de natuur en menselijk en dierlijke vruchtbaarheid. Sinds de komst van het boeddhisme hebben de shintoïstische ideeën over het hiernamaals en de redding van de ziel zich beperkt tot het geloof dat de geest van een persoon na de dood voortbestaat of tama worden beschouwd als onderdeel van de sociale groep die men niet tot schaamte mag brengen. De tama van de pas gestorvenen worden daarom op het shintoïstische huisaltaar of kamidana gevoed met gaven; als tegenprestatie worden zij geacht de levenden te zegenen en te beschermen.

In de meeste Japanse boeddhistische tradities neemt de dood en wat er daarna gebeurt een centrale plaats in. Er zijn talrijke boeddhistische ‘hemelen’, waarvan de meest verbreide het ‘Pure Land’ is. Voor de ‘Pure Land’-ordes ligt de weg naar de ultieme ‘verlossing’ in het zogenoemde ‘Pure Land’, een hemels gebied waar de overledenen, bevrijd van de aarde beslommeringen, in staat zullen zijn om de verlichting en uiteindelijk het nirvana te bereiken. Het ‘Pure Land’ is dus ween soort hemel ‘halverwege’ tussen de pijnen het lijden van de sterfelijke wereld enerzijds en de uiteindelijk en eeuwige verlossing anderzijds. De sleutel tot het herboren worden in dit paradijs is gelegen in het absolute geloof in de figuur Amida Boeddha, wat tot uiting komt in het uitspreken van de nembutsu. Men gelooft dat Amida een bijna onbegrensd mededogen heeft met de mens, zelfs in die mate dat hij, hoewel hij zelf de verlichte staat van boeddha heeft bereikt, er nog niet toe is overgegaan om het nirvana binnen te treden – om anderen zo nog behulpzaam te kunnen zijn bij het bereiken van de hemel van het ‘Pure Land’.

Het is theoretisch nog steeds mogelijk voor een persoon om het nirvana rechtstreeks te bereiken via de ’moeilijke’ weg van intensieve mediatie en aandacht voor spirituele reiniging. Maar Honen, de stichter van de Pure Land-orde, was ervan overtuigd dat het geloof in Amida noodzakelijk is, omdat de meeste mensen in wezen zo slecht zijn dat zelfs een bijna volmaakt spiritueel leven in deze wereld waarschijnlijk niet genoeg is om verlossing te bereiken.
De steun van Amida werd nog des te noodzakelijker geacht vanwege de gedachte die onder het grootste deel van de boeddhistische clerus leefde dat het universum het ‘derde tijdperk’ had bereikt,  een tijdperk van toenemende chaos dat in het Japans bekendstaat als mappo.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu