Het begin - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Het Jodendom

Het begin.

1 ste verwijzing naar de Israëlieten is een inscriptie ‘Israël Stela’, opgericht door de Egyptische farao Merneptah (ca. 1213-1203 n.Chr.). Hieruit kan men opmaken dat er in die tijd een etnische groep met de naam Israël Kanaän bewoonde. In de volgende twee eeuwen groeit deze populatie explosief. Aannemelijk is dat verschillende stammen tot één natie verenigd werden.

In Tel Dan (Noord-Israël) is er een inscriptie ontdekt uit de 9 de eeuw v.Chr.  waarin David genoemd wordt als de stichter van een koninkrijk. Hiervoor zijn echter geen harde bewijzen. Na de dood van Salomo viel het koninkrijk uiteen in twee delen, namelijk Juda in het zuiden en Israël in het noorden.

De bijbel is geschreven door schrijvers uit Juda, en daarom wordt er vaak een negatief beeld geschetst van het noordelijke rijk, dat tot 722 v.Chr. de grootste en de belangrijkste van de twee staten is. Positief word er gesproken over de koning Hizkia, die de het koninkrijk Juda beperkte tot de stad Jeruzalem en haar omgeving. Wanneer Juda in 586 v.Chr. wordt veroverd door de Babylonische koning Nebukadnezar, wordt de tempel verwoest en alle leiders worden gedeporteerd. Wederom worden de joden gedwongen hun geloof aan te passen door de ballingschap en hierbij proberen hun oude tradities niet kwijt te raken.

De nationale god van Juda werd gezien als de god van de gehele menselijke geschiedenis. Daardoor werd de overwinning van Babylon en hun goden gezien als een straf voor de joden door de enige God. Deze theologie leidde tot een zeer gedetailleerde overdenking van de relatie tussen het goddelijke en het menselijk en van de rituele en etnische verplichtingen die deze relatie met zich meebracht.

Wanneer in 539 v.Chr. Babylonië wordt veroverd door de Perzen staan zij toe dat alle bannelingen naar huis terugkeren. Deze kleine groep herbouwt de tempel (die in 515 v.Chr. gewijd werd) en zo verkregen de joden weer hun heiligdom en zelfbestuur.  Tijdens deze Perzische periode werd het Joodse religieuze recht onder leiding van Ezra en Nehemia gelijkgeschakeld met het algemene recht. Dit maakte het mogelijk om zelf in de diaspora autonomie te behouden.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu