Het heilige land - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Hindoeïsme

Het heilige land.

 

Miljoenen hindoes bezoeken regelmatig heilige steden, vereren in tempels, baden in heilige rivieren en beklimmen heilige bergen om te bidden voor geluk in dit leven en het volgende. Volgens sommige hindoeïstische teksten is heel India heilig, omdat het de plaats is waar de handelingen die de basis leggen van karma tot vervulling komen. Het idee van India als een heilig land ontstond rond het begin van onze jaartelling. Manu, de auteur van een boek over dharma en ethiek, lokaliseerde  een gebied ten zuiden van de Himalaya’s, tussen de oostelijke en westelijke oceanen, als het heilige Aryavarta. Mettertijd ging het concept van het heilige land ging men India personifiëren als een goddelijke moeder . In vele liederen wordt ‘Moeder India’ bejubeld als een meevoelende moedergodin. Dit beeld heeft politieke ondertonen gehad.: tijdens de strijd voor onafhankelijkheid van het Britse gezegd werd Moeder India voorgesteld als de gevangene van buitenlandse machten.

De kaart van India is bezaaid met heilige plaatsen. Hoewel er vele standaard bedevaart routes zijn – bijvoorbeeld naar alle beroemde tempels van Vishnu of Devi – worden duizenden andere steden, dorpen en plaatsen over heel India als heilig beschouwd. Bedevaart routes zijn vaak thematisch opgezet: de gelovigen kunnen bijvoorbeeld de 108 plaatsen bezoeken waar men gelooft dat Shakti, of de macht van de Godin, aanwezig is; de 68 plaatsen waar emblemen van Shiva naar verluidt ‘uit zichzelf geboren’ werden;  de twaalf plaatsen waar hij als de ‘vlam van creatieve energieën’ verschijnt; de acht plaatsen waar Vishnu zich spontaan manifesteerde; et cetera.

Bijna iedere heilige plaats wordt geassocieerd met een sthala purana, een tekst die de oudheid en heiligheid ervan uitwerkt. De tempel zelf is als een ‘doorgangspoort’, een plaats van waar een mens de oceaan van leven en door kan oversteken (tirtha). Bovendien is het zo dat vele tempels en heilige plaatsen dicht bij de zee, een meer, een rivier of een bron liggen. Wanneer dat niet het geval is, is er meestal een kunstmatige rituele bron of ritueel bad, een kenmerk dat wellicht teruggaat op de periode van de Harappa-beschaving – het ‘Grote Bad’ van Mohenjo Daro lijkt sterk op de baden die vandaag de dag bij honderden hindoeïstische tempels  te vinden zijn. Alvorens in de tempel te bidden, nemen pelgrims hierin een fysiek en spiritueel bad.

Vele heilige plaatsen zijn dichtbij bergen en grotten, plaatsen waar volgens de Purana-verhalen de hindoeïstische goden zich ophouden. Zo woont Shiva bijvoorbeeld op Mount Kailasa in de Himalaya, wat voor de gelovige in iedere tempel van Shiva tot uitdrukking komt.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu