Mytische figuren - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Christendom

Martelaren, heiligen en engelen.

 

In het christendom worden personen die een extreem deugdzaam leven geleid hebben of die als martelaar gestorven zijn, vereerd als ‘heiligen’. De vertering van deze personen omvat het koesteren van zijn of haar nagedachtenis, actieve aanbidding en pogingen om de spiritualiteit na te volgen van een leven dat een voorbeeld is van religieuze en morele idealen. Deze heiligen verering omvat ook vaak het brengen van offers, het aanroepen van de heilige het zweren bij de heilige en het vragen om genezingen en wonderen. Aangezien heiligen in de hemel vertoeven, dicht bij God, denkt men dat zij speciale mogelijkheden hebben om ten behoeve van de smeker bij God te bemiddelen.

De verering van heiligen is geen eenrichtingsverkeer: de gelovige verklaart zich loyaal en devoot, en de heilige biedt bescherming en bemiddeling als tegenprestatie.

De verering van heiligen begon al tijdens de perioden van vervolgingen in het Romeinse Rijk. Het geloof in de bemiddelende kracht van heiligen lag in het Romeinse Rijk. Het geloof in de bemiddelende kracht van heiligen lag in het verlengde van Grieks-Romeinse praktijken waarbij men van degenen die een heldendood gestorven waren ook dacht dat zij vanuit hun graf bovennatuurlijke krachten uitoefenden. Het woord martelaar betekent ‘getuige’ en de vrouwen en mannen die in deze periode omkwamen waren de voorbeelden en helden van het vroege christendom, degenen die het voorbeeld van Christus het meest na kwamen. De namen van de martelaren  uit deze periode zoals Perpetua en Felicitas,  werden opgenomen in de liturgie van de vroege christelijke gemeenschappen. In latere eeuwen zouden hun stoffelijke resten als relikwieën en als stille getuigen van de eerste grondleggende periode, vereerd worden. De lichamen van de eerste martelaren en heiligen werden niet begraven maar onder de altaren in de kerken bijgezet.

Genezingen, exorcisme en een heel sale aan wonderen werden met de heiligenverering in verband gebracht. Met de van de vierde eeuw tot aan de Middeleeuwen toenemende populariteit van dit fenomeen nam ook de behoefte aan heilige relikwieën toe: botten en andere voorwerpen die met de heilige in verband gebracht werden. Onder leiding van kerkelijke leiders ontwikkelde het christendom een heel netwerk van heilige tomben en reliekschrijnen.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu