Oorsprong - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Spirituele ontwikkeling > Qi

Oorsprong.

 

We moeten kijken naar de oude filosofieën en religies van het Oosten als we de oorsprong van het concept ch'i, de energie die leven in ons lichaam blaast en de sterren door de kosmos laat bewegen, willen achterhalen. De meest geavanceerde theorieën hebben zich vermengd en zich parallel ontwikkelt in China en India, hierdoor hebben zij enorme invloed gehad op alle grote beschavingen in het Oosten. In India staat deze kracht bekend als prana en leidde tot de geboorte van yoga en ayurvedische geneeskunde. Binnen China staat het bekend als ch'i., en als ch'i kung, het 'werk van energie'. Vrijwel alle Chinese of Japanse bewegingssystemen, traditionele geneeskunde en vechtsporten zijn opgebouwd rond dit ene concept en hebben een methodologie ontworpen om het aan te roepen en te gebruiken. Maar wat is ch'i en waar ontwikkelde zich dit concept?

Het Chinese concept van ch’i is een theorie hoe de wereld ontstond die zijn wortels heeft in de sjamanistische tradities en die vormgegeven werd door de vroege filosofen uit de Klassieke Chinese periode, van de achtste tot de derde eeuw v.Chr. Uit deze tijd stammen veel van China’s grootste en meest creatieve denkers. De belangrijkste filosofen waren Lao Tse, Chuang Tse en natuurlijk niet te vergeten Confucius. Alle drie leverende een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de Tao, die in onze wereld tot uiting komt via de energie die ch’i wordt genoemd.

Tao betekent simpelweg ‘weg’ of ‘pad’, maar wordt vaker beschreven als de ‘weg’, die, als ze op juiste wijze gevolgd wordt, het potentieel van de individu om harmonieus te leven met zijn omgeving, zal realiseren. In tegenstelling tot het christelijke concept God als de drijvende kracht achter alles, kan de Tao niet worden beïnvloed door goede dagen of liefdevolle acties. Om in harmonie te zijn met de Tao is alleen acceptatie aan overgave aan de ‘weg’ vereist. Het taoïstische denken gelooft niet in een opperwezen, maar zoals John Blofield omschreef in de ‘opperste staat van zijn’.

 
 

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu