Wijsheid - Paraned

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wereldreligies > Japanse traditie

Wijsheid.

 

In de laatste tweeduizend jaar hebben talrijke individuen, variëren van priesters en monniken tot ambtenaren, prinsen en keizers, grote bijdragen geleverd aan de Japanse religieuze ontwikkelingen. De meesten van deze vereerde figuren waren boeddhisten – de stichters van nieuwe ordes en scholen. Samen ontwierpen zij het religieuze raamwerk dat het Japanse boeddhisme nog steeds beheerst en dat ook een diepgaande invloed heeft gehad op de ontwikkeling van het shintoïsme tijdens het zoeken naar gemeenschappelijke gronden. Tot degenen die een belangrijke rol in de geschiedenis van het shintoïsme hebben gespeeld behoren geleerden als Ono Yasumaro en Motoori Norinaga, die onvermoeibaar probeerden om de oude verhalen van het kami-geloof vast te leggen.

Vooraanstaande vroege boeddhistische meesters zijn Saicho en Kukai, beter bekend als respectievelijk Denyo-daishi en Kobo-daishi, de stichters van de tendai- en shingon-ordes. Beiden worden nog steeds algemeen – en niet alleen door de leden van hun eigen ordes – als wijzen vereerd. Aan Kobo-daishi wordt traditioneel ook de uitvinding van de hiragana en katakana toegeschreven – letterschriften, gebaseerd op de klanken die door 51 Chinese karakters werden voorgesteld, die het schrijven van het Japans aanzienlijk vereenvoudigen.

Het Kamakura-tijdperk bracht verschillende belangrijke boeddhistische figuren voort die hun religieuze basisopleiding in het grote tendai-boeddhistische tempelcomplex op de berg Hiei,  eeuwenlang Japans belangrijkste boeddhistische ‘seminarie’, hadden genoten. Hiertoe behoren de grote meesters Eisai en Dogen, die Chan (Zen), de Chinese meditatie-school van het boeddhisme, als een  van het boeddhisme, als een belangrijke invloed in Japan introduceerden.

De eerste van de vereerde alumni van de berg Hiei in deze periode was Genku, beter bekend als Honen, de stichter van de ‘Pure Land’-orde (Jodo-shu). Honen werd op vijftienjarige leeftijd een tendai-monnik, maar raakte in de loop der jaren ontevreden over de orthodoxe tendai-dogma’s. Rond 1180 stichtte hij een nieuwe orde die gebaseerd was op doctrines die enkele eeuwen eerder in China waren ontstaan en zich richtten op het ‘Pure Land’, een hemels paradijs bestierd door Amida Boeddha. Nadenken voer de sociale chaos van zijn tijd stelde Honen dat de mensen in wezen te slecht waren om op eigen kracht te verlossen te bereiken, zelfs wanneer zij op het oog volmaakte levens leidden.De enige hoop bestond erin om zich aan de genade van Amida toe te vertrouwen.

<<< Vorige ... Volgende >>>

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu